Το Ποδόσφαιρο «Αλλιώς»

«Αλλιώς» γιατί μέσα από αυτό το εργαστήριο ποδοσφαίρου μπορούμε να απενοχοποιήσουμε την ήττα και την αποτυχία, να επαναπροσδιορίσουμε την νίκη, αλλά και να δημιουργήσουμε ένα χώρο έκφρασης αλλά και διαχείρισης όλων αυτών των συναισθημάτων που ξετυλίγονται μέσα στο γήπεδο, χωρίς να είναι η επίδοση αυτοσκοπός!

Πως μέσα από το ποδόσφαιρο μπορούμε να αντιληφθούμε πιο ευκολά έννοιες μαθηματικών, φυσικής και τριγωνομετρίας. Και όλα αυτά χωρίς να παραγκωνίζουμε και να ξεχνάμε το λόγο που ξεκινήσαμε να παίζουμε όλοι ποδόσφαιρο : Τη χαρά και την ευτυχία που μας δίνει αυτό το άθλημα.

Να μπορούμε δηλαδή να αφήνουμε τον αγωνιστικό χώρο έχοντας διασκεδάσει, ανεξαρτήτως του αποτελέσματος καθώς και να αντιληφθούμε ότι η ομάδα μπορεί να πετύχει πολλά περισσότερα απ’ ότι ένα άτομο, διότι όπως έλεγαν και οι αρχαίοι «μία μέλισσα μέλι ου ποιεί»!

Αφήνουμε το παρακάτω κείμενο ως τροφή για σκέψη, από μια ακαδημία ποδοσφαίρου:

“Ο μπαμπάς μου κάνει όνειρα για μένα αφού στο πρόσωπο μου βλέπει το νέο αστέρι του Παγκοσμίου ποδοσφαίρου ν’ ανατέλλει! Ο μπαμπάς μου είναι στο γήπεδο σε κάθε αγώνα και χειροκροτεί, οδύρεται, χαίρεται, απογοητεύεται… Ο μπαμπάς μου είναι ο δεύτερος μου coach. Την ώρα που παίζω η φωνή του αντηχεί στα αυτιά μου και προσπαθώ να κάνω ότι μου λέει γιατί δε θέλω να τον απογοητεύσω. Ο μπαμπάς μου δίνει οδηγίες για το πώς να παίζω και πώς να βάζω πολλά γκολ.

Πολλές φορές, μπαμπά τα βάζεις με τους διαιτητές γιατί δε θέλεις να χάνει η ομάδα μου. Θέλεις να είμαι ένας ακαταμάχητος νικητής, ο πρώτος των πρώτων και δίχως αμφιβολία ο καλύτερος. Όμως, χαλάρωσε μπαμπά! Ένα παιχνίδι είναι μόνο! Τα θέλω σου απέχουν πολύ από τα μπορώ μου και η εικόνα που τρέφεις απέχει πολύ από μένα. Γιατί πολύ απλά αγαπημένε μου μπαμπά δεν είμαι ούτε ο Μέσι ούτε ο Ρονάλντο! Είμαι απλά ένα παιδί που μαθαίνει και θέλει μόνο να παίζει! Σε ευχαριστώ που πιστεύεις τόσο πολύ σε μένα… άφησε με όμως να ευχαριστηθώ το παιχνίδι μου!”